Getuigenissen

Walter Van Wouwe

Ik probeer dagelijks te gaan joggen. Bij elke loopbeurt probeer ik minstens één stukje zwerfvuil mee naar huis te brengen. Het leuke is dat daardoor mijn looptoertje netjes blijft, niet enkel voor mij, maar ook voor de buurt: heel wat mensen wandelen immers hetzelfde toertje met hun hond. Ik heb soms al erg verrassende zaken mee naar huis gebracht: tegels, een koffiezet,... Je kan het zo gek niet bedenken. Ik merk dat ik in mijn buurt niet de enige ben die zo'n kleine acties onderneemt, en dit is prachtig om te zien. Zelfs mijn jongste dochter is een van mijn helpers geworden. Op zich stelt het niet veel voor om elke dag een stukje zwerfvuil op te rapen, maar tegelijk voelt het aan als het begin van een kleine revolutie van burgerzin om onze eigen omgeving duurzaam te maken.

Peter Dewulf

Ik stuurde jullie daarnet mijn kleine goede daad van vandaag. Soms loopt dit mijn hele dag door.
Afgelopen zondag was ik met Dirk op scoutskampbezoek in Neerpelt, tegenwoordig Pelt na de fusie met Overpelt.
Zijn zoon is Jongverkenner. Dirk is na een herseninfarct halfzijdig verlamd en rolstoelgebonden. Hij belt me als ik hem als vrijwilliger kan helpen. Met de auto rijden kan hij niet en hij heeft ook hulp nodig om zich te verplaatsen. Het was voor mij fysiek een heel vermoeiende dag met 400 km achter het stuur en gesleur op de kampweide. Maar de vreugde die ik voelde bij het zien van zijn dankbaarheid was nog groter.
Iets doen uit liefde voor een ander geeft je de kracht grenzen te verleggen.

Adelheid Verstraeten

Sinds I-WAVE beweeg ik me nog vrijer op de golfjes van het kleine geluk.

Ik koester mijn dagelijks momentje van verstilling. Het is mijn oor gespitst houden wanneer innerlijke gewaarwordingen, sluimerende gevoelens, onafgemaakte gedachten opborrelen. Hoor ik dan een kabbelende beek, of een hard straalvliegtuig dat scherpe strepen in de lucht trekt, of een vervelende wesp die kriskras van geen ophouden weet? Zit ik hierbij op een stoel, dan voel ik dat mijn lijf ruim is. Als ik fiets houdt mijn meditatiewoord me in evenwicht. Sta ik stevig met beide voeten op de grond, dan weet ik weer dat ik een mens uit een stuk ben.

En als mens uit een stuk wil ik leven, elke dag weer. Daarom houdt de focus op een daad van kleine goedheid me wakker. Wanneer ik met een vriendelijke glimlach of een hoffelijke hand het verschil maak. Wanneer ik mijn geroutineerde tred even onderbreek om bij te springen, in te vallen. Wanneer ik bereid ben om de vraag van vaak anonieme, kwetsbare mensen op mijn pad te horen.  

En een oefenpad is de gelukscode van I-WAVE wel. Het is een oefening die me dankbaar en blij maakt. Die me sensitieve voelsprieten en stevige spieren geeft om het goede in mezelf, in anderen en in de hele samenleving in herinnering te brengen… en in de praktijk. Dus ja, laat die golfjes van klein geluk maar uitdeinen.

  • White Facebook Icon
  • White Youtube Icoon
  • White Instagram Icon
  • White SoundCloud Icon